„Замена на Европа“: Таен филм ги следи парите зад европскиот масовен миграциски систем финансиран од даночните обврзници

Нов документарец од истражувачкиот медиум „Мукрејкер“ го следи мигрантскиот пат од Западна Африка преку Шпанија и Франција до Велика Британија , испитувајќи го она што медиумот го опишува како мрежа одржувана од програми за помош финансирани од даночните обврзници, невладини организации, па дури и западни влади.

47-минутниот филм „Замена на Европа“ се базира на месеци известување и тајни снимки за да се истражи логистиката и главните играчи на невладините организации зад масовната миграција во Европа, која ја уништува нацијата. 

„ Целата миграција е игра “, вели шеикот М. Крома, идентификуван од Макракер како вработен во Меѓународната организација за миграција на ОН. Тој тврди дека Шпанија има финансиски стимул да ги задржи пристигнувањата бидејќи нивното намалување би можело да го загрози финансирањето од ЕУ.

Макрекер тврди дека јавно финансираните институции помагаат во одржувањето на миграциските текови што европските влади јавно ветуваат дека ќе ги контролираат. Неговите интервјуа покренуваат прашања за надзорот, стимулациите за трошење и границата помеѓу хуманитарната помош и олеснувањето на нелегалните гранични преминувања на странци во Европа. 

Пошироката загриженост е дали масовната миграција, маласимилацијата и зголемените јавни трошоци на европската држава на благосостојба што им служи на мигрантите би можеле да го зголемат фискалниот притисок и политичката нестабилност . 

Еве го извештајот на Макракер:

Службеник за миграција на ОН признава дека Шпанија нема да ги запре бродовите бидејќи парите од ЕУ се премногу добри. Католичка невладина организација која заработува 225 милиони евра годишно ги преместува пристигнатите на копното и им плаќа да останат. Активистите цртаат патека до француската граница. А новинарите кои го снимале тоа биле нападнати и речиси уапсени.

Истражувачката агенција „Мукрејкер“ помина два месеци следејќи ја западноафриканската миграциска рута од почеток до крај: од центарот за шверц Нуадибу, Мавританија, до Канарските Острови во Шпанија, преку копнена Шпанија и Франција, и конечно до Ламанш и Обединетото Кралство. Резултатот е нов документарец, „ ЗАМЕНА НА ЕВРОПА“ .

Централниот наод на филмот е дека движењето на десетици илјади нелегални имигранти во Европа не е хаос. Тоа е управуван систем, управуван од шверцери, јавно финансирани невладини организации, активистички мрежи и влади, од кои неколку признаваат пред камера дека профитираат од тоа.

Меѓу наодите од документарецот:

• Вработен во Меѓународната организација за миграција на ОН вели дека Шпанија намерно дозволува бродовите да продолжат да доаѓаат за да продолжи да добива пари од ЕУ.
• ACCEM, католичка невладина организација која прими околу 225 милиони евра во 2024 година, претежно од шпанската држава, ги преместува пристигнатите од Канарските Острови на копното, ги сместува во кампови и им исплаќа месечен надоместок.
• Стотици мигранти се превезуваат со авиони од Гран Канарија до Мадрид.
• Во шпанскиот пограничен град Ирун, активистичка група нацрта патека од чекори што ги водат мигрантите покрај полицијата и во Франција, каде што градско засолниште прима луѓе без документи.
• Агенцијата за миграција на ОН вели дека приоритет треба да биде „олеснување, а не ограничување“ на миграцијата.

Каде започнува: Мавританија

Повеќето бродови на западноафриканската рута тргнуваат од Сенегал, Мароко, Западна Сахара и пред сè од Мавританија. Десетици илјади нелегални имигранти кои се истовариле на Канарските Острови тргнале од брегот на Мавританија.

Во Нуадибу, локален извор му рекол на Макракер дека младите жени мигрантки се силувани и држани „како робинки“ и дека киднаперите ги повикуваат нивните семејства за да бараат откуп. На прашањето дали криминалците или полицијата се одговорни, тој одговорил дека и двете: „Полицијата го прави тоа... затоа што работи со криминалците кои шверцуваат луѓе“. Тој додал дека трговците со оружје и дрога патуваат меѓу мигрантите за да влезат во Европа.

Макракер, исто така, го посети центарот за помош на мигранти во Нуадибу, управуван од OAMR (Организација за помош и помош на мигранти и бегалци), која работи заедно со Меѓународната организација за миграција на Обединетите нации. На ѕидот пишува „Проект Јулија Тафт – Фаза II“: проект за градење капацитети што нуди обука, информирање и помош на бегалци, баратели на азил и мигранти во Нуадибу, со финансирање наведено како „Амбасада на државите-универзитети во Мавританија“ - Амбасадата на САД. На прашањето дали САД плаќа и за пекарницата и компјутерската лабораторија во центарот, персоналот одговори потврдно.

Фондот за бегалци „Џулија Тафт“ е програма на Стејт департментот што ја води Бирото за население, бегалци и миграција. Создаден во 2000 година и именуван по Џулија Тафт, која го водеше тоа биро за време на претседателот Клинтон, тој им овозможува на амбасадите на САД да доделуваат мали грантови директно на локалните невладини организации. Повикот за предлози на Амбасадата на САД во Нуакшот за 2022 година понуди до 50.000 долари по проект и ги наведе мигрантите меѓу подобните корисници, заедно со бегалците и повратниците.

Пристигнување: Канарските Острови

Во близина на островот Ел Хиеро, Макракер снимил брод полн со мигранти, речиси сите мажи на воена возраст, како ги влече шпанската поморска служба за спасување. Еден човек бил изнесен на носилка, очигледно безживотен.

Пристигнувачите се одведуваат во привремени кампови. Жителите опишаа денови без работа („само јадат и спијат“) и мажи кои заминуваат да пијат и се обидуваат да се вратат со ножеви. Еден мигрант од Сенегал опиша помрачна практика на самиот премин: патниците обвинети за вештерство се врзуваат и фрлаат во морето.

Инсајдер на ОН: „Миграцијата е игра“

На Канарските Острови, Макракер се сретнал со шеикот М. Крома, кој тогаш работел за Меѓународната организација за миграција (ИОМ) на ОН и има повеќе од една деценија искуство во индустријата за помош на мигранти. Крома е фотографирана заедно со шпанската министерка за инклузија, социјална сигурност и миграција, Елма Саиз, и локални претставници на Ел Хиеро.

„Целата миграција е игра“, изјави Крома за Макракер. „Секој сака да го има својот дел.“ Тој рече дека мрежите за шверцување собираат помеѓу 50.000 и 60.000 евра по брод.

На прашањето зошто Шпанија не ги спречува пристигнувањата, тој рече дека владата не сака. Секоја година, рече тој, Шпанија добива огромна сума пари од Европската Унија за управување со миграцијата, а ако бродовите запрат, ќе запрат и парите. Стратегијата, според неговите зборови, е „да се минимизира, но не и целосно да се запре, за да продолжат да добиваат пари“.

Крома отиде подалеку, тврдејќи дека дел од парите се менуваат во готово, носени во куфери во просториите за преговори. Тој рече дека дури и специјалната полиција распоредена на островите, платени околу три пати повеќе од редовната плата на офицерот, „сакаат бродовите да доаѓаат секој ден“.

„Сите тука само сакаат да заработат пари од секого“, рече тој. „Значи, ако го погледнете тоа, тоа е игра.“

Леташе кон копното

Потоа доаѓа трансферот. На аеродромот Гран Канарија, Макракер пронашол неколку стотици африкански мажи кои чекале да бидат префрлени со авион во Мадрид. Овој процес се случува повеќе пати неделно и го управува ACCEM. 

ACCEM: Невладината организација што ги води мигрантските кампови во Шпанија

Една од главните организации одговорна за преместување на нелегални имигранти од Канарските Острови во континентална Шпанија и нивно сместување во кампови откако ќе пристигнат е ACCEM.

Целосното име на ACCEM е Asociación Comisión Católica Española de Migración, Шпанска католичка комисија за миграција. Според сопствениот годишен извештај за 2024 година, како што објави шпанскиот медиум Infovaticana , ACCEM примила околу 225 милиони евра во 2024 година, од кои 88% од централната влада на Шпанија. Таа година вработила 3.839 луѓе и управувала со 9.812 места за прием.

ACCEM не ги крие своите цели. Во 2023 година, нејзината претседателка, Пилар Саманес Ара, потпиша писмо со кое бараше повеќе „безбедни и легални патишта“ за мигрантите во Европската Унија и Шпанија. Писмото го поврза тоа барање директно со Агендата на ОН за 2030 година, опишувајќи ја миграцијата како „трансформативна сила за раст и развој“.

Надвор од кампот на ACCEM, Макракер сретнал човек од Сенегал кој живеел таму речиси една година без работа. Тој рече дека жителите добиваат околу 75 евра месечно од ACCEM, плус билети за автобус или метро. Дури и луѓето кои го напуштаат кампот без документи, рече тој, сè уште ги добиваат парите и билетот. Тој знаел за пријател кој заминал во друг шпански град и постојано добивал плата.

Планот на ОН

Она што го опиша Крома е во согласност со рамката што ја објави самата ООН. Во септември 2015 година, Генералното собрание на ООН ја усвои Агендата за одржлив развој до 2030 година, изградена околу 17 Цели за одржлив развој.

Во сродниот труд насловен „Миграцијата и агендата 2030“, ИОМ наведува дека агендата ја признава миграцијата како „основно размислување за развојот“, што е првпат миграцијата експлицитно да биде интегрирана во глобалната агенда за развој. Во трудот се нарекуваат жените, мажите и децата мигранти „агенти на развојот“ и се вели дека миграцијата може да се поврзе со секоја цел во Агендата 2030. Неговиот заклучок: напорите не треба да се фокусираат на запирање на миграцијата. Приоритет е нејзиното олеснување, а не нејзиното ограничување.

Тоа е истата рамка што ја повика претседателот на ACCEM кога бараше нови рути кон Европа. ОН ја поставува агендата, невладините организации како ACCEM ја спроведуваат, а европските даночни обврзници ја финансираат.

Насликана патека до Франција

Во Ирун, последниот шпански град пред Франција, мигрантите секојдневно пристигнуваат на автобуската станица. Од автобуската станица, патека од насликани чекори води до Црвениот крст и понатаму до градското собрание, каде што активистичката група наречена „Ирунго Харера Сареа“ секојдневно се среќава со мигрантите. Членовите на активистичката група му рекоа на Макракер дека групата им помогнала на околу 40.000 мигранти да ја преминат шпанската граница во Франција.

Човекот што ги насликал стапките му рекол на Макракер дека патеката постои за мигрантите да можат да ја преминат границата без да бидат фатени од полицијата и дека планира да слика повеќе „бидејќи се губат“. Активистите потврдија дека им кажуваат на мигрантите кои автобуси да ги користат за да избегнат да бидат фатени. Билборд покрај железничката станица ја прикажува целата рута.

Патеката води до Пауза, засолниште во Бајон, Франција, кое добило милиони евра јавни средства. Неговиот директор му рекол на Макракер дека центарот е управуван од администрацијата на градот Бајон и дека „нема фотографии, нема имиња“. Мигрантите остануваат неколку дена, рече тој, потоа се качуваат на автобус и „патуваат низ цела Европа“, со или без документи.

Нападнати во Париз

На влезот од Ајфеловата кула, Макрејкер го затекнал плоштадот преполн со улични продавачи мигранти. Кога екипата почнала да снима, продавачите ги опколиле. Коосновачот на Макрејкер, Џош Рубин ( @joshbrubin ) бил нападнат и обилно крварел од главата, затоа што насочил камера.

На неколку милји оддалеченост, Макракер ја посети АРДХИС, невладина организација која им помага на мигрантите да бараат азил како ЛГБТ бегалци. Еден мигрант кој ја познава заедницата рече дека многу од оние што го тврдат тоа не се геј: „Тие велат дека само сакаат да добијат… помош“.

Кале и каналот

За оние што се упатуваат кон Велика Британија, последната станица во Франција е Кале, каде што импровизираните кампови служат како места за преминување преку Ла Манш. Локален приватен обезбедувач опиша како мигранти крадат од продавници и убиваат коза на земјоделец за да јадат. Трговците со луѓе се вгнездуваат во овие кампови, кои се место на смртоносни пукотници во последниве години.

Претставувајќи се како хуманитарни работници и снимајќи со скриени камери, Макракер влегол во еден камп поставен во напуштен магацин. Мажите таму рекле дека доаѓаат од Судан, Мароко и Египет. Екипажот изброил околу 100 шатори спакувани под еден покрив, место за молитва обложено со килими и наредени Курани, и маскирани мажи кои ги набљудувале посетителите. Откако камерата била забележана, расположението се променило. „Не прифаќам да фотографирате тука“, рекол еден човек. Толпа се приближила и ја истуркала екипажот надвор.

Меѓународните мрежи за трговија со луѓе сами ги управуваат премините. Многу од трговците со луѓе се илегални мигранти, често од Ирак, Албанија и курдските региони. Вечерта пред да тргне бродот, стотици мигранти се преместуваат од камповите кон однапред договорени места за средби по должината на брегот. Макрекер поминал недели во Кале следејќи ги овие движења и собирајќи разузнавачки информации.

Стигнувањето до бродот за испловување беше тешкиот дел. Авганистански мигрант кој планирал самиот да го помине преминот му рекол на екипажот дека шверцерите се сомничави кон секој што зборува англиски или француски, претпоставувајќи дека се шпиони или полицајци, и предупредил дека може да бидат претепани, повредени, па дури и убиени. Доцна една ноќ, тој му ја испратил на екипажот локацијата од каде што ќе тргне бродот, по што следел предупредување да бидат внимателни бидејќи шверцерите биле вооружени.

Екипажот се упатил кон брегот и чекал. Во темнината, тие гледале како еден чамец се упатува кон отворена вода, додека групи мажи за кои верувале дека би можеле да бидат шверцери се движеле по брегот. Планот на бродот бил да се врати во круг и да ги собере патниците од плажата.

Околу 5 часот наутро, повеќе од 50 луѓе истрчаа од дините кон водата, вклучувајќи и еден човек кој носеше мало дете. Повеќе од 15 минути, ниту еден полицаец не беше на плажата. Додека полицијата пристигна, бродот се товареше, и тие набрзо се откажаа и се вратија пеш по плажата, а бродот што се обидоа да го запрат успешно тргна кон, а подоцна пристигна во Велика Британија.

Обединетото Кралство

Во Англија, барателите на азил кои живеат во хотел финансиран од владата му рекле на Макракер дека сместувањето и храната се бесплатни, дека добиваат околу 300 фунти месечно и дека универзитетот е исто така бесплатен за нив. Еден рекол дека живее во хотелот три години.

Погледнете го целото видео тука: